Maastricht - Troyes, Via Francigena tot Reims en Camino route vanaf Reims, 2021

Alweer even geleden maar hier nog nooit geplaatst! Klik op de link om de voetreis te bekijken op Pindat.

E9, Nederlands Kustpad, Burgh-Haamstede - Middelburg

Na een lekker ontbijtje bij ons Fletcher-hotel de mist in. Het gaf een heerlijke, stille beleving — zo stil dat ik mijn oren hoorde suizen. Veel water links en rechts van de dijk, met links het Veerse Meer en rechts de Noordzee. 

Het stuk langs het Veerse Meer is heel mooi,

 

net als Veere, waar we na een kilometer of elf aankwamen. Met de rugzakken op — zo'n 9 kilo — waren we wel toe aan wat rust, koffie en taart. Heerlijke pauze. 

Het zou de enige pauze zijn, want langs het kanaal naar Middelburg was geen horeca.

 De mist trok wat op en de zon deed zijn best om door wolken en mist heen te prikken.

Middelburg is nog verrassend groot. Leuke stad. 

En met een heel bijzondere friettent of grand café — ja, wat was het precies? Patat, vegabitterballen, maar wel met La Trappe Dubbel op de tap. Op een oude bank tegenover een gashaard. Het was goed toeven daar, en natuurlijk kwam er iemand praten over onze tochten nadat de rugzakken gespot waren.

Naar huis met bus 133 en de auto — wel een heel lang stuk door de mist op onverlichte wegen. En als je dan rustig en veilig toch nog bijna de maximale snelheid rijdt, is er toch nog een gek die achter je hangt op een paar meter en sein geeft omdat hij de dubbele streep niet over wil om ons in te halen. Ergerlijk, maar hij hield er na een remactie van mij wel mee op.

We zijn dus begonnen met weer opbouwen voor in februari en dat gaf een goed gevoel.

De soefitrail trailer

Hier de soefitrail trailer van de docu. Later een keer de docu, als die uit de festivals is. Jawel, we zijn al te zien. 

Klik hier voor de trailer

E9, kustpad, Burgh-Haamstede - Kamperduinen

Met wat lichte regen op pad. En in ruim een uur naar Burg-Haamstede. Daar bij de brasserie van de barones koffie gedronken en gezellig gekletst met de eigenaar. Elke dag open van 9 tot 9, dat maken we niet vaak mee. Zelf liep hij ook lange afstanden (de marathon maar dan wandelend). En dan op pad. Vorige keer waren we vroeg afgeweken ivm het OV dus zagen we niet gelijk dat we het gemiste stuk nu aan het inhalen waren (mooie formulering om te

verbloemen dat we de verkeerde kant opliepen). Mooi maar wel wat nattig. Hadden ze niet echt voorspeld. 

 Daarna weer terug om de andere kant op te gaan. De auto een stukje meegenomen naar Neeltje Jan om dat wat te drinken.

 

Toen begon het flink te regenen  en besloten we de auto bij het hotel te zetten en vandaar nog een terug te lopen naar de dam. 

Het werd donker en het bleef nat dus dat maar laten zitten en bereid ik me nu voor op een heet bad. Lekker met koffie op bed in een zeer ruime kamer. Het was erg mooi

en al moesten we soms de poncho's aan,

het was de moeite waard. Morgen weer verder. We nemen dan de Kustroute richting Berg op Zoom maar varen

niet over en lopen dan richting Middelburg. 

Dadelijk lekker eten en drinken en morgen na een goed ontbijt hopelijk droog weer door. 

E9, kustpad, Port Zeelande - Burgh-Haamstede

Een regenachtige vrijdag. We hopen stiekem dat de lucht zich even inhoudt. Vandaag is de laatste dag dat de bestemming nog binnen het uur te bereiken is; daarna switchen we naar tweedaagse trips. De reistijd, het milieu – je weet hoe het gaat in je gedachten tegenwoordig. 

We begonnen op een plek die bruiste. Alsof heel Duitsland hier z'n camper had geparkeerd, een complete nederzetting bij het strand. Ik vermoed de strandtenten; de magnetische trek van koffie en Kuchen. Over koffie gesproken: de cappuccino was voortreffelijk. De spreektaal was overwegend Duits, een vertrouwd geruis. Eerst koffie, dan pas de wereld aan.

En wat een wereld. De wind zette meteen de toon, een ongenadige tegenstander. Met de windstopper soms benauwd, zonder hem ronduit guur. Maar de tocht was mooi.  Renesse bleek een leuk stadje, met een pannenkoekenrestaurant. 

Daarna volgde kilometers strand, uitgestrekt en leeg, op plekken ruim honderd meter breed. Het zand tekende zich in verschillende kleuren, hier en daar een vleugje rood. Overal schelpen en een triest tapijt van aangespoelde kwallen.

En daar was je dan, helemaal alleen. De toeristen hielden wijselijk de kant van het dorp en de boulevard.

Vlak voor Burgh-Haamstede, bij één van de vele campings, dronken we nog wat. We kozen voor de terugweg bewust voor een van de groene routes, rechtstreeks naar Renesse. Eén bus, praktisch en snel.

Dat laatste kopje koffie of afscheidsbiertje zat er helaas niet in; etenstijd, alles volgeboekt. Geen man overboord, dan maar richting huis.

Een mooie tocht. Eén keer gehuld in de poncho's, de rest van de tijd volstond een dun regenjasje of een fleece vest. En nu? Nu duiken we de kaart in, op zoek naar het vervolg.

E9, Nederlands Kustpad — Goedereede → Port-Zeelande

E9, Nederlands Kustpad — Goedereede → Port-Zeelande

Weer een traject op deze altijd doorgaande route. Deze keer vanaf Goedereede. Je kunt er mooi parkeren vlakbij de bushalte van bus 104, die van ons eindpunt rechtstreeks teruggaat naar de parkeerplaats waar we stonden en (daarna doorrijdt naar de RET-metrohalte Spijkenisse). Hierdoor hoefden we er geen rondwandeling van te maken maar konden we deze etappe in één keer lopen. Het weer was lekker, de stemming goed. Na het gebruikelijke gekissebis over mijn rijstijl kwamen we vrolijk aan en werden verrast door het dorpje Goedereede. Wat een leuk dorpje is dat.

Onze enige Nederlandse paus, Adrianus, is hier pastoor geweest en heeft een standbeeld voor de toren — ooit van de kerk, waar nu een museum is.

Er is leuke horeca op het plein. U begrijpt: het kostte wat tijd om het dorpje uit te komen.

Op naar Ouddorp, waar we onze koffie gepland hadden; ook een aardig dorp met veel toeristen en de nodige terrassen. Daarna moesten we toch een beetje vaart maken, maar… we kwamen een beeldentuin tegen van gerenommeerde kunstenaars (naar het schijnt kende ik ze natuurlijk niet 😀).

We hebben die bezocht — leuk — maar na een uurtje en de nodige praatjes met de eigenaren gingen we toch echt de sokken erin zetten. Dat lukte aardig, temeer omdat de volgende koffiestop nog niet open was en het een lange weg langs het Grevelingenmeer was.

En toen kwam Port-Zeelande in zicht, het Center Parcs-gebied — ongelofelijk groot, maar lekker bier en chocoladetaart.

Je zou bijna vergeten te vertellen dat het een mooie route was, maar wel met wat veel asfalt en veel fietsers.

Inmiddels dus op de grens van Zeeland aangekomen!

E9, Rockanje -Stellendam

Gisteren naar Rockanje gereden om daar een stuk van de E9 te lopen, die hier tot mijn verrassing niet helemaal parallel loopt aan de Kustroute van de LAW van het wandelnet. We liepen van even voor Rockanje naar Stellendam en weer terug via een knooppuntenroute.

 

Het regende op de heenweg onderweg en in Rotterdam maar niet toen we startten met lopen! Soms moet je wat geluk hebben. De wandeling gaat op de eerste deltawerken, de Haringvlietdam.

Boeiend. En op de dam is zowel aan het begin als aan het eind horeca. 

Het lopen ging lekker maar aan het eind had ik zomaar last van mijn knie. Dus nu voor de linkerknie ook in de dichte schoenen een zooltje. Vanochtend was alles weer goed. 

Horeca genoeg dus 3 keer horeca genomen. De eerste was op de dam, of eigenlijk net voor de dam, best leuk, de 2de op ons omkeerpunt een soort hele grote vis tent bij de haven, en de laatste was de strandtent Havana bij Rockanje al in de buurt met bier en vega bitterballen,

en gebak en koffie verkeerd. 

En nog een bankje tussendoor. We waren laat terug, veel stops, foto's en 22 km. We zijn nu aangeland op Goeree-Overvlakkee. We zitten nu op 3 kwartier rijden dus we naderen het eind van de enkeldaagse tochten maar de volgende moet nog lukken. 

De tocht was pittig, mede door een aantal stukken door het echt zachte zand. Maar we waren heel tevreden en aten thuis een lekkere linzenschotel. 

E9, Oostvoorne - Rockanje

Wij gaan het kustpad, de E9, vervolgen. Deze keer van Oostvoorne naar Rockanje en via een kooppunten route terug. Dat scheelt 3 bussen en 2 uur. Het doel is genieten en de E9 op allerlei manieren lopen in allerlei landen. Deze plaatsen zijn nog binnen het uur bereikbaar vanuit huis. De route was echt geweldig mooi. Wat uit de slinger voor veel pelgrims for Ever maar als er genoeg belangstelling is kunne we het nog eens doen. 

De etenswaren die je ziet zijn nog uit Turkije 😀

De andere etappes in Spanje en Portugal zijn ook op deze blog te vinden danwel op facebook onder de naam Pelgrim Victor.