Populaire posts

donderdag 15 oktober 2026

Pluim!, Osprey rugzak en Keen schoenen

Ik wil mijn blijdschap uitspreken over twee merken. Op onze pelgrimstocht, de Francigena Sud, ging mijn wandelsandaal van Keen kapot,
en ook de rugzak van Osprey uit 2020.
Ik heb hen hiervan op de hoogte gebracht. De internetwinkel van mijn schoenen liet weten dat Keen het bedrag van de nieuwwaarde bij hen parkeerde, zodat ik nieuwe kon kopen of iets anders.
Osprey berichtte dat ik de rugzak kon opsturen naar de reparatieafdeling. Gedaan, en ik kreeg bericht dat de rugzak niet meer te maken was. En dat ik een vergelijkbare rugzak uit kon zoeken via hun site. Klasse!

Deze komt er aan over 2 tot 6 dagen.

zaterdag 10 oktober 2026

Bari - Rotterdam, 9 oktober 2026


En wat was het koud, gisterenavond. De kachel aan op 21,5 °C en even alle radiatoren aan. Het vocht eruit, de warmte erin. Toen we thuiskwamen, hadden we er geen last van. Eerst koffie met Theo gedronken en Roshi begroet, die na een vrolijke mauw toch maar naar zolder vertrok. 's Avonds kwam ze weer gezellig op schoot en was alles weer helemaal goed. Geen rancune, maar ze is dan ook goed en met aandacht verzorgd door Theo. Maar de kou kwam bij het tv-kijken, voor het eerst sinds 2 september. Opruimen komt wel.

De waterfilter voor Noorwegen bekeken die bezorgd was en de nieuwe slaapzak voor Hetty (zelfs bij 3 graden comfortabel en toch maar 900 gram) werd bezorgd.

In Bari was tijd te genoeg (4 dagen) om dat allemaal uit te zoeken. In Bari nog een telefoontje: Keen geeft Bertopia (de internetzaak waar de schoenen vandaan komen) het bedrag voor de schoenen en dat kan ik daar besteden. Netjes van Keen.

Gisteren dus om 5 uur de wekker en om half 6 opgestaan. De trein van 7 uur willen we hebben.
Het vliegtuig ging even over 9. Maar eerst naar de trein lopen. Daar begaf de rugzak het voor de tweede keer. De knoop werd door het gat getrokken. Dus nu de band door het gat en buitenom met een knoop aan de band bevestigd. En jawel, we zijn er zonder problemen mee thuisgekomen. "Op z'n gat af" zeggen ze dan. De treinreis van 15 minuten en het vliegen gingen zonder problemen.

En dan om half tien (!) naar bed. En zo kwam er een einde aan deze tocht. Nogmaals dank voor het lezen.

donderdag 8 oktober 2026

Regen, Barletta, 8 oktober 2026




En daar zitten we dan in een bar, de regen komt met bakken uit de hemel. Ironisch dat een jonge Italiaan vertelt dat hij na 4 maanden Nederland voor gezien hield, wegens het slechte weer.

Vanochtend naar Barletta. Keurig de kaartjes gekocht. Maar op perron 3 staat een hele tijd de trein naar Milaan. En als die weggaat, staat er niets. Dan maar eens naar de gang beneden. En ja hoor.

Inmiddels is het perron 5. Dan naar perron 5, en daar rijdt de trein weg. Dan naar een intercitytrein. Die gaat ook naar Barletta. Of onze kaartjes ook daarvoor gelden, is de vraag. Maar we zijn het zat, dus instappen en gaan zitten. Er komt niemand de kaartjes controleren, dus zullen we het nooit weten. Ik hoop dat het morgen naar de luchthaven soepeler verloopt.

In Barletta het 5 meter hoge standbeeld bekeken, de stadspoort en de kathedraal.




Vandaaruit konden we het kasteel zien. Daar dronken we koffie en ging het plenzen. Dus de poncho en Hetty het regenjack aan nadat de stortbui over was, maar het bleef regenen. Kaartje gekocht aan de balie. En over 5 minuten zou onze trein vertrekken van spoor 4. En jawel. Dat ging dan weer heel soepel.

Daarna in een restaurant lekker gegeten, een restaurant dat de hele dag open was. En natuurlijk tiramisu toe.


En dan droog naar het appartement, via het kleine treinstation van een kleinere maatschappij die een paar lijnen exploiteert, naar de luchthaven onder andere, die niet bij Google Maps staat. Daarom nog even gecheckt.

Dadelijk pakken en dan vroeg naar bed en vroeg op.










dinsdag 6 oktober 2026

Een stadstour gemaakt, Bari, 6 oktober 2026



Het waterpaleis

Vanochtend vroeg wakker; de slapende Hetty naast mij was nog deep asleep. Mooi de tijd om de reacties op de blog te lezen, teletekst even te bekijken en daarna de stadstour voor te bereiden. Dat ging best soepel, dus daarna ontbijt gemaakt. Lekker volkorenbrood in de contactgrill, boter uit de koelkast, het rode sinaasappelsapje inschenken, en melk opwarmen in de magnetron en met oploskoffie tot een grote kop koffie omtoveren. Twee soorten kaas op tafel, het kon niet op. En dan wachten op Hetty natuurlijk. Je wilt de prinses niet in haar slaap storen.

Het ontbijt was lekker en de tour begon. Eerst naar het noordelijke deel van de stad om twee soorten stadsparken te bekijken. Hoe wonen de mensen in de gewone stad? De parkjes waren in orde. In de tweede waren heel veel waterschildpadden, met genoeg ruimte om hun schilden goed te laten drogen. 
Aangenaam. Daarna naar de Russisch-orthodoxe kerk, gebouwd met geld van de laatste tsaar en gelovigen. Raar dat je opeens nadenkt over het feit of je zo'n kerk nog kunt bezoeken. Het gebouw kan er in ieder geval niet zoveel aan doen. We komen eraan; de ijzeren poort stevig gesloten. Aanbellen, en jawel, de poort wordt opengedaan. Prachtig groot klooster. Er is een mevrouw die aangeeft dat we door kunnen lopen. Van buiten was de kerk al bijzonder,
de enige in Europa die na 1900 in deze stijl is gebouwd; van binnen is hij prachtig. Hetty heeft een hoed op, dat moet in deze kerk, ik ook, maar geen idee of ik hem af moet zetten. Nou ja, we zijn de enige bezoekers.
Daarna, na de tweede koffie — weer ouderwetse prijzen hier — naar het huis van het water, gebouwd om destijds te vieren dat er voor duizenden kilometers aquaduct is aangelegd. Prachtige binnenplaats. In het weekend is er een mooie rondleiding, ook boven, maar het is geen weekend. Dat was ons bekend.

Toen over de oude stadsmuren van de haven, door naar een stalen reconstructie van een kerk, en daarna naar een mislukte renovatie van een oude kerk, die daarna maar is gestopt en waar nu nog pilaren staan. De vloeren liggen er nog, maar door het voetballen slijten die wat.

Als laatste het oude stadhuis en de paal van de schaamte, waar wanbetalers en ondernemers hun publieke schaamte moesten ondergaan.

En terug naar de kamer, omdat we vanavond naar een restaurant gaan waar we met Marianne, onze Canadese pelgrim, hebben afgesproken. Morgen meer daarover.

En nu nog wat foto's.














maandag 5 oktober 2026

De evaluatie en Bari, 5 oktober 2026

Vandaag uitgeslapen — althans, ik werd gewoon om half zeven wakker. Maar Hetty sliep door tot tien uur. Genoeg tijd dus voor koffie en een paar klusjes.

Er zou in dit appartementje een magnetron zijn. Althans, dat stond er. Die mededeling bleek kennelijk voor een andere kamer bedoeld. Maar vanochtend werd er, na mijn vraag, bliksemsnel een magnetron bezorgd. Nou nou, dat valt niet tegen!

En toen op stap. Eerst naar het Centrale treinstation van Bari om te kijken hoe we naar de luchthaven kunnen. Na wat zoeken vinden we die trein in een ander gebouw. En ja, een kaartje kopen hoeft niet meer — gewoon met je bankpas inchecken. Dat weten we dan ook weer. Daarna naar de peperdure winkelstraat hier. Alle dure modemerken en tasjeswinkels zitten hier op een grote rij. De prijzen imponeren mij niet; die zijn er alleen om je te onderscheiden van mensen die dat niet kunnen of willen betalen. Maar wel leuk om te bekijken. En dan de straatjes in het oude Bari.
Echt heel leuk. Na een veel te dure koffie naar de Sint Nicolaaskerk, met de resten van Sint Nicolaas, de bisschop van Mira.
Speciaal voor hem is deze kerk, tegenwoordig een basiliek, gebouwd.

Er ligt ook een stukje Sinr Nicolaas in Amsterdam, maar niet in Rotterdam — al beweren ze dat in het Museumpark wel.
De kerk is gigantisch groot, maar erg mooi.
De crypte ook. Hieronder nog resten van een Romeinse woning en een nog oudere kerk.

En daarna de eindeloze oude straatjes door. Het deed ons aan Marrakesh denken. Erg leuk.

En dan de evaluatie. Wat vonden we ervan? Over het geheel genomen een geweldige tocht. Veel meegemaakt. Heel veel leuke, heel levendige steden, leuke en verrassende onderkomens, aardige en behulpzame mensen, en onverwachte ontmoetingen.
Het parcours zelf was in het begin nogal veel asfalt. Daarna een mooi stuk, maar dat was een improvisatie: de Via Benedetto. Daarna terug op de route, en naar de Italiaanse officiƫle route geswitcht. Iets minder asfalt dan de weg van de Franken, de Ben-route, maar wel veel druiven, olijven en windmolens. De eerder genoemde lange wegen. Het meseta-effect, eindeloos veel olijfbomen, waar je wel heerlijk onder kan picknicken, en druiven.
Veel problemen die weinig met de route te maken hadden. En de vele dagen van 30+ graden, die waren zwaar — vooral omdat ze vermoeiend waren. Je merkt dat pas na de etappe. Kennelijk vraagt het veel energie en kracht. Qua parcours zijn de Via Francisco en de Francigena naar Rome mooier, en de Benedetto, van wat we gezien en gelopen hebben, ook mooier. Maar we hebben genoten van het geheel en een totaal nieuw land gezien. ItaliĆ« beneden Napels is echt een ander land.

En dan willen we jullie even bedanken voor het volgen. Allemaal bedankt. We kunnen hier vaak zien dat we gelezen worden, en dat passeerde de 100 per blog  regelmatig.

Vandaag de laatste mail. We blijven voor onszelf natuurlijk onze blog bijhouden met wat foto's, maar daar krijg je geen notificaties meer van. Ze zijn wel gewoon te bekijken als je wil, onder de bekende naam www.caminowvp.blogspot.com, tot we thuis zijn.

Dus bij deze: bedankt voor het volgen, lezen en reageren ❤️

En dan nog wat foto's.