De evaluatie en Bari, 5 oktober 2026

Vandaag uitgeslapen — althans, ik werd gewoon om half zeven wakker. Maar Hetty sliep door tot tien uur. Genoeg tijd dus voor koffie en een paar klusjes.

Er zou in dit appartementje een magnetron zijn. Althans, dat stond er. Die mededeling bleek kennelijk voor een andere kamer bedoeld. Maar vanochtend werd er, na mijn vraag, bliksemsnel een magnetron bezorgd. Nou nou, dat valt niet tegen!

En toen op stap. Eerst naar het Centrale treinstation van Bari om te kijken hoe we naar de luchthaven kunnen. Na wat zoeken vinden we die trein in een ander gebouw. En ja, een kaartje kopen hoeft niet meer — gewoon met je bankpas inchecken. Dat weten we dan ook weer. Daarna naar de peperdure winkelstraat hier. Alle dure modemerken en tasjeswinkels zitten hier op een grote rij. De prijzen imponeren mij niet; die zijn er alleen om je te onderscheiden van mensen die dat niet kunnen of willen betalen. Maar wel leuk om te bekijken. En dan de straatjes in het oude Bari.

Echt heel leuk. Na een veel te dure koffie naar de Sint Nicolaaskerk, met de resten van Sint Nicolaas, de bisschop van Mira.

Speciaal voor hem is deze kerk, tegenwoordig een basiliek, gebouwd.

Er ligt ook een stukje Sinr Nicolaas in Amsterdam, maar niet in Rotterdam — al beweren ze dat in het Museumpark wel.

De kerk is gigantisch groot, maar erg mooi.

De crypte ook. Hieronder nog resten van een Romeinse woning en een nog oudere kerk.

En daarna de eindeloze oude straatjes door. Het deed ons aan Marrakesh denken. Erg leuk.

En dan de evaluatie. Wat vonden we ervan? Over het geheel genomen een geweldige tocht. Veel meegemaakt. Heel veel leuke, heel levendige steden, leuke en verrassende onderkomens, aardige en behulpzame mensen, en onverwachte ontmoetingen.

Het parcours zelf was in het begin nogal veel asfalt. Daarna een mooi stuk, maar dat was een improvisatie: de Via Benedetto. Daarna terug op de route, en naar de Italiaanse officiële route geswitcht. Iets minder asfalt dan de weg van de Franken, de Ben-route, maar wel veel druiven, olijven en windmolens. De eerder genoemde lange wegen. Het meseta-effect, eindeloos veel olijfbomen, waar je wel heerlijk onder kan picknicken, en druiven.

Veel problemen die weinig met de route te maken hadden. En de vele dagen van 30+ graden, die waren zwaar — vooral omdat ze vermoeiend waren. Je merkt dat pas na de etappe. Kennelijk vraagt het veel energie en kracht. Qua parcours zijn de Via Francisco en de Francigena naar Rome mooier, en de Benedetto, van wat we gezien en gelopen hebben, ook mooier. Maar we hebben genoten van het geheel en een totaal nieuw land gezien. Italië beneden Napels is echt een ander land.

En dan willen we jullie even bedanken voor het volgen. Allemaal bedankt. We kunnen hier vaak zien dat we gelezen worden, en dat passeerde de 100 per blog  regelmatig.

Vandaag de laatste mail. We blijven voor onszelf natuurlijk onze blog bijhouden met wat foto's, maar daar krijg je geen notificaties meer van. Ze zijn wel gewoon te bekijken als je wil, onder de bekende naam www.caminowvp.blogspot.com, tot we thuis zijn.

Dus bij deze: bedankt voor het volgen, lezen en reageren ❤️

En dan nog wat foto's.