Blog 17 februari 2026, Odimera

Het valt niet altijd mee om een blog te schrijven, na 25 kilometer gebuffeld te hebben. Het was vandaag zo prachtig en mooi, maar ook zoveel water ontwijken, en een keer met de crocs door een rivier. Het grootste probleem is daarbij dat het maar niet ophoudt met dat op en neer gaan. Kortom, het was vermoeiend. Maar zeker meer dan waard. Er zijn gelukkig grote stukken waar de flow er is, de rugzak lichter lijkt en de omgeving afwisselend groen en geel is.

We vertrokken uit een geweldige overnachtingsplek. Een echt yoga retraitecentrum, met een heel leuke meid die de boel leidde.

Na genoten te hebben, en afgezien te hebben van de inspanning, kwamen we aan in ons bekende Odimera. De voetgangersbrug was klaar en de Chinese winkel was een supermarkt geworden. We werden opgewacht door onze host, die ons het appartement liet zien. Normaal gesproken een mooie gelegenheid om weer eens gezond te koken, maar daar had ik geen energie meer voor. De meeste eethuizen waren Nepalees (in het eerdere dorp juist Bengaals), dus werd het dat. Lekker en eenvoudig, maar niet bepaald haar ding. (Kijk dadelijk maar op het filmpje op Polarsteps. 

Ik vond het geweldig. Echt net alsof je

in Nepal was, in zo'n simpel tentje. Het smaakte me goed, en Hetty leeft nog. Al is ze ervan overtuigd dat ik veel meer groente tussen mijn noedels had dan zij.

Morgen wordt het weer een lange dag, maar we lopen gedeeltelijk een kortere route en pakken een stukje asfalt mee.

En nu: douchen en naar bed.

Klik hier voor de filmpjes.

Liefs Hetty en Victor