Blog 23 februari 2026, Santiago de Cacém

(eindpunt van de historica/Rota Vicentina

Weer stralend weer. Na het ontbijt werden we door de eigenaar op de route afgezet. Hij moest toch naar zijn koeien. Alleen kon hij ze niet vinden; hij vermoedde dat ze naar een hoger gedeelte waren gegaan. Hij had 1200 hectare (12.000.000 m²) grond, dus ja. Naast de speciale koeien had hij ook schapen met bijzondere horens. Oorspronkelijk hoorden ze daar, maar om ze er opnieuw te krijgen, moest hij ze uit Nederland halen. Met een vliegtuig! En nu doen ze het goed en worden het er steeds meer. Ze kunnen tegen de hitte en de arme grond en geven angorawol. En daarnaast pijnbomen voor de pijnboompitten. 

(3 bejaarde scharrelvarkens hielden ons in de gaten, varkens nog van de vorige boer die hier hun laatste dagen doorbrachten)

Dus werden we afgezet op het wandelpad en namen we afscheid; we waren de enige gasten op maandagochtend.

Het was echt een mooie maar typisch Portugese route: steil naar boven en steil naar beneden. Al na een uurtje kruisten we de Camino-route.

Ik moet in alle eerlijkheid zeggen dat ik de langere hellingen van 30-35% bijna niet meer op kon met rugzak. Daar zit kennelijk mijn limiet. Hetty heeft dat probleem niet met die hele steile hellingen, al wordt ze er wel moe van.

(hier herstel ik net van zo'n helling)

Na de mooie route zijn we nu aangekomen in Santiago do Cacém, in een super-de-luxe hotel. Volgens Hetty 'Onno-waardig'. 

Met een lekker ontbijt erbij is het super de luxe. Het is een beetje rare constructie, maar doordat ik via een partnerrelatie van Booking in dollars boek, is het goedkoper dan via Booking zelf of andere bookingsites. Omdat de dollar nog maar 84 cent waard is: leve Trump! Erg grappig.

En, dames en heren, dit is het eindpunt van de Historica. 

(voormalig station, wordt nu met 34  miljoen EU gels en 10 miljoen Portugees geld klaar gemaakt voor de toekomst)

Die eindigt bij een fort. Hier volgden we 'ouderwets' de gele pijlen van de Camino. We kunnen doorlopen omdat deze route net boven Lissabon aansluit op de Portugees (Caminho Português) en naar Porto loopt.  Maar we hebben besloten dat niet te doen. Deze route heb ik niet goed genoeg bekeken op slaapgelegenheden en dan heb ik echt adressen nodig van pelgrimsslaapplaatsen.

Onderweg hebben we nog gekeken naar komende plannen. We volgen dit jaar nog een aantal stukken van de E9 vanaf Vlissingen (waar we nu zijn aangeland) naar Frankrijk. Voor volgend jaar leek het Hetty wel een leuk idee om vanaf Tallinn (Estland) de E11 te lopen. De E11 loopt vanaf Den Haag en heet het Marskramerpad in Nederland. En die zijn we nu net met de Pelgrims for Ever aan het lopen!

Goed, hier kijken we naar de zonsondergang vanuit het bed. Een mooier eind kan er niet zijn. Morgen bekijken we het leuke stadje. Leuk weetje: de directeur van dit hotel (en van die in Porto) was een paar jaar geleden op de wandel- en fietsbeurs in Utrecht.

Jullie kunnen ons verder volgen via Polarsteps; de blog is alleen voor de wandelroutes. Het gebruikelijke mailtje geeft vanaf nu een link naar Polarsteps.