En dan lees je in het vliegtuig over de Netflixdocumentaire over de schandelijke praktijken van Boeing, waardoor met name dit type vliegtuig twee keer achter elkaar neerstortte en er bovendien een man buitenboord hing omdat er een gat in de romp ontstond. Alle passagiers kwamen om, behalve de man die bijna naar buiten werd gezogen, maar zijn vrouw hield hem zó goed vast. Boeing, dat vroeger zei: “Onze vliegtuigen moeten iets beter zijn dan die van de concurrentie,” ging met een nieuwe topman voor winstmaximalisatie, ten koste van kwaliteit. Terwijl ik dit schrijf, dalen we al, en als jullie dit lezen, hebben we de vlucht overleefd – zoals Caroline al constateerde, omdat ze nergens een bericht had gezien over neergestorte vliegtuigen.
Nu had ik al een hekel aan vliegen, maar dit maakt het er niet beter op. Luchthaven Rotterdam Airport was afgeladen vol. Geen tijd meer voor koffie, meteen boarden en lopen naar het vliegtuig. Tel daar het krap zitten bij op, en jullie snappen dat het vliegen steeds verder uit beeld verdwijnt. Wat wél heerlijk was: Theo, onze kattenoppas, zette ons om half zes af in zijn glanzende grote Mercedes, waardoor we toch nog tot half vijf konden slapen. Onze dank hiervoor Theo, het werd zeer gewaardeerd!
Door de hitte blijven we de eerste tien dagen natuurlijk vroeg opstaan, maar we gokken op zes uur.
Volgens AI kon je met je bankkaart naar Termini reizen, zonder kaartje. Even gecheckt bij een treinjuffrouw, en het zou kunnen – alleen naar Termini. En volgens AI was uitchecken niet nodig, omdat men weet dat je niet verder kunt. Dus doen we dat. Na tien minuten lopen komen we aan bij de poortjes, waar een lange rij mensen met kaartjes staat. Ik vraag toch even of we bij het poortje moeten zijn waar ‘Credit card’ staat. De medewerker moet het even aan een collega vragen – het is kennelijk nog nieuw. Maar inderdaad, we leggen een van onze bankkaarten op de lezer en de poortjes openen. In de trein, die onderweg nergens stopt, worden we gecontroleerd. We moeten de laatste vier cijfers van onze kaart geven: Hetty de ASN-kaart, ik de NN-kaart, en alles blijkt helemaal goed. De jonge conducteur kijkt opgelucht – kennelijk is dit allemaal vrij nieuw hier. Trouwens, OV-PAY is in Nederland ook vrij nieuw.
Daarna door naar de wijk Trastevere, waar we een donativo hebben van de Jacobsvereniging, met voetwassing – precies waar we in 2024 geëindigd zijn.
Leuk om daar nu te beginnen. We lopen naar deze hele leuke wijk en gaan in de schaduw wat drinken. De pelgrimsherberg van de Jacobusvereniging gaat pas om drie uur open, dus nemen we een biertje en daarna nog een biertje. Dan stappen we weer op, lopen nog een stukje en komen bij ons onderkomen. Er staat al één wachtende voor ons: een Australische die vanaf Canterbury komt, het startpunt van de Via Francigena. De Povlakte had ze overgeslagen, maar toch nog goed voor 1900 km, met constant warm weer. We hebben dezelfde rugzak. Ook is hier een Duitser die vanuit Cinque Terre is komen lopen.
Zo meteen de voetwassing, een ritueel hier. Afgeleid van het verhaal dat Jezus de voeten van zijn discipelen waste. Niet andersom, nee, de geestelijk leider wast de voeten van zijn volgelingen. Hier bij deze Jacobusvereniging voor het mogelijk maken dat pelgrims kunnen slapen en eten houden ze deze traditie in ere.
Dadelijk soep eten en lasagne voor Hetty (helaas met vlees). Het is stil hier, maar 4 mensen. De vorige keer waren dat er veel meer. Misschien vanwege de warmte.
Morgen vroeg op om van de koelte in de ochtend te profiteren. Het is warm, hier in de slaapzaal de waaiers aangezet. Rome was weer mooi als vanouds. Heerlijke stad.
Tot morgen.
Nagekomen bericht, tijdens de voetwassing en onze gedeelde verhalen en het onze vader in prachtig Italiaans vertelde de nonnen uit Oost Timor het verhaal van dit klooster. Er was hier een kindertehuis en de zaal waarin wij slapen daar sliepen de kindertjes. Vandaar de grote keuken en alle faciliteiten. Even leuk om te weten.
Hey hallo jullie zijn dus prima aangekomen. Indrukwekkend is en blijft het in Rome. Ik heb er goede herinneringen. Ik wens jullie een goede trip. Geniet er maar goed van. Groetjes Joke van Lier
BeantwoordenVerwijderenRome blijft de enige grote stad waar ik nog wil komen 😀
VerwijderenWim: Kijk daar is de eerste blog vanop locatie. Het begint gelijk al goed. Fijn om te lezen en die reis tja vliegen is geen luxe maar. Toch maar de flixbus. 😜 Maar fijn in Rome mooie waardige slaapplek en al gelijk interessante mensen ontmoet. Heerlijk de eerste etappe is “gezet” uhh gevlogen. 👍🏼👊🏽👊🏽👊🏽
BeantwoordenVerwijderenWelgemoed als altijd! Goede reis, jongens!
BeantwoordenVerwijderenAltijd welgemoed.
VerwijderenHeb je wel plaatsen gereserveerd bij de nooduitgang?
BeantwoordenVerwijderenDan zit je luxe ruim🙂
Vast even doen voor de terug weg.
Fijn dat jullie kunnen beginnen met schone voeten 🙂.
Heel veel plezier op jullie reis en wees voorzichtig😘
Ja, extra betalen natuurlijk. We hebben nu 2 gangpadstoelen genomen. Helpt ook al.
VerwijderenJullie zijn er, na een " ellendige" vliegreis. Ach Victor, als het je tijd is ga je toch. In een vliegtuig of ergens anders😛😛
BeantwoordenVerwijderenNu lekker gaan lopen. Sterkte met de warmte🥵🥵
Mag wel wat minder 😀
VerwijderenWat een mooi begin van jullie camino ( behalve die vliegreis dan). Mooie traditie van die voetwassing, geeft toch een beetje extra's aan de start...succes en plezier onderweg!
BeantwoordenVerwijderenZeker Els, en als ze dan in die prachtige taal een gebed van te voren opzeggen. Mooi idee van nederigheid en dienstbaarheid. Maar ook wel confroterend.
Verwijderen