Als je zoekt wat niet te vinden is, vind je ook niets. Mignano Monte Lungo – Alife, 15 september 2026

En dus met het ov, makkelijk toch? Heen deel 1 wel, goede maatschappij. Maar dan. Ik had gekeken via Google Maps en nam aan dat deel 2 met de bus zou gaan. Maar er was nergens een bushalte. Maar tijd zat, gewoon het busstation opzoeken. Nou, je kunt lang zoeken, maar je vindt alleen bushaltes zonder vermeldingen. Bij een tabacoshop lukt het om een buskaartje te kopen, 240 minuten geldig, maar een bus naar Alife (niet Alife van kicking and alive, maar op zijn Italiaans uitgesproken) kwam niet. Ja, verderop, dacht de tabacshopman, ook niet. Google Maps vindt wel wat hoor, alleen als je daar komt, is er niets. Een beetje verdwaasd lopen we daar. Van de makkelijke dag komt niets terecht. Uiteindelijk stopt er een bus, en we vragen maar of de buschauffeur het busstation kent. Nee, ook niet. Dan staat een aardige dame op die Engels spreekt. Er is een busstation in Caserta, 15 minuten verder, voorstad van Napels, daar zal het wel lukken. Uiteindelijk komen we daar aan. Zij vraagt het voor ons. Ja, de kaartjes zijn prima, bus 19 nu. Geen 22. Wij wachten samen met die aardige mevrouw. Komt er een zwarte man aanlopen, die vertelt dat hij van de man van het loket moet zeggen dat die bus toch niet gaat, misschien 4 uur later. Dan met de trein, dat kan ook hier. Oké. Met de aardige dame mee naar het station ernaast. Dat lukt, wij hebben kaartjes. We nemen afscheid van de dame en gaan even koffie drinken met iets erbij. Dan … valt alle spoorweginformatie uit. Alles. Welk perron? Ook de treinbeambten hebben geen idee. Een trein naar Alife, nog nooit van gehoord, opzoeken lukt hen ook niet. Wij terug naar het loket. Maar dan komt de beambte ons achterna: ja, Alife bestaat en het is perron 2, om 26 minuten over 2. Er komt een trein, 

we stappen met dichte ogen zonder vertrouwen binnen. Geen info in de trein. De trein gaat rijden, alle schermen op zwart, geen aankondiging.

Ik kijk op Google Maps en zie zowaar dat we richting Alife gaan. Eerst langs het stadje waar we net waren, daar hadden we dus ook gewoon kunnen opstappen! Moe maar blij rusten we uit.

En jawel, we komen in Alife. Ons appartementje is oké, en ik ga snel boodschappen doen. Ik selecteer een Conrad-winkel, 750 meter verderop, ik kom daar, geen winkel. Je hebt van die dagen … En toch kwam het goed: andere winkel gevonden, eettent gevonden en een heel aardige Italiaanse pelgrim tegengekomen. Gelijk bij ons aan tafel gevraagd en ja, je kent het, het praten gaat dan vanzelf. Andrea sprak goed Engels. Dus … alles komt goed.

En dus vroeg slapen, morgen een zware dag. 23 km en weer 30 graden. Dus, slaap lekker.