De vermoeiendste dagen zijn rustdagen, Benevento, 20 september 2026

Uitslapen is een relatief begrip als de wekker al weken op 6 uur staat. Weliswaar blijven we dan nog stoïcijns liggen en gaat de telefoon iedere 10 minuten weer af. Trouwens, Hetty hoort de wekker sowieso niet; ze is gewend aan het feit dat ik opsta, een of andere speellijst opzet en aan de gang ga. Maar nu ik kan uitslapen, ben ik om 7 uur klaarwakker. Hetty blijft nog wel twee uur slapen, dus ik heb alle tijd om de route door te nemen en de route van Ben te vervangen door de route van de officiële Francigena-site, goedgekeurd door Europa (het moet ook niet gekker worden). Iets zwaarder zo te zien, maar met iets meer groene paden. Voor morgen betekent dat maximaal 24 km omhoog en omlaag, maar niet extreem, al zal de warmte (met 24 km kom je niet voor de warmte binnen) het wel pittiger maken. Maar dan lopen we Benevento wel groen uit.

Vandaag uitgerust, maar wel 11 km gelopen. De stad valt mee en tegen. De geweldige triomfboog bij de Romeinse weg naar Rome werd gerestaureerd.

Het Forum Romanum was echt nog in de oude staat. Interessant, maar niet indrukwekkend.

Maar de hoofdstraat is mooi, met een heel bijzondere kerk erin: zeshoekig, met de resten van Sint-Bartolomeüs erin.

Hij was een van de twaalf apostelen van Jezus, traditioneel geïdentificeerd met Natanaël. Zijn naam betekent "zoon van Tolmai". Volgens de overlevering predikte hij in India en Armenië en onderging hij de marteldood — hij werd levend gevild en gekruisigd. Niet fijn natuurlijk. Maar hij heeft nu wel een bijzondere plek. Werelderfgoed dus, maar we waren de enige bezoekers. Daar genieten we dan wel van. Het aanpalende klooster had wat meer aftrek, wat ook onder het werelderfgoed van Unesco valt.

Cappuccino en latte macchiato hadden we al op, maar nu deden we het nog een keer over met heerlijke cheesecake.

Klopt Wim, afvallen kunnen we voorkomen als het meezit. We spraken nog met een Franse pelgrim, zagen nog een fietspelgrim (met wel heel veel spullen)

en zagen er nog een paar pelgrims lopen. Het wordt iets drukker met de pelgrims, eindelijk.

Ik vind het wel vermoeiend; het lijkt op stadten. Toen nog naar de Lidl, die op zondag open is. En nu even koken: een echte veganburger, met iets van pasta en melanzane en een bekend biertje. De Lidl is hetzelfde als in Nederland. Dus bij de zelfscan afrekenen, maar Hetty is nog niet gewend aan de nieuwe zelfscankassa's met gewichtscontrole; die zet haar tas er dan op om de boodschappen in te pakken 😂 Ja, dan slaat dat ding op tilt, maar het lukte uiteindelijk, met behulp van de zelfscankassamevrouw (ik weet niet of ze hier alcoholcontrole hebben; misschien kwam het meisje dat doen). Wel grappig dat je alles kunt afrekenen zonder Italiaans te kennen, doordat de knopjes op dezelfde plek zitten als in Nederland. Ik kwam nog even in de verleiding om mijn klantenkaart te scannen, just for fun, maar dat kan natuurlijk misgaan, dus maar niet gedaan.

De bewoners waarmee we het appartement deelden (wel een eigen douche en toilet) waren 3  vrouwelijke boogschutters uit Sardinië, het meisje van 20 won de 2de prijs hier in het toernooi. Vanochtend weer terug naar Rome en dan naar Sardinia. 

Nu op bed, we zijn gedoucht, de wasmachine doet het niet, en nu maar gaan koken met een Perlenbacher naast me. En nu de foto's nog. Tot morgen.