Het raadsel opgelost, Veroli - Veroli, 8 september 2026

In de 11de trede ...

Waar is het hout van het kruis van Jezus en waar liggen de botten van Maria Salome? Welnu, de helft van de botten van de moeder van Jacobus (en Johannes) – jawel, die van Santiago de Compostela – liggen in deze kerk (zie de foto).

Want hier is ze dood gevonden, na een bekeringspoging in Veroli, die niet werd gewaardeerd door de Romeinen, die Jupiter aanbaden, samen met een hoop andere mindere goden. Daarop is toen een kapelletje gebouwd. De andere helft van de botten ligt in de kathedraal in dit dorp. Ze delen hier dus wel.

En dan het stukje hout van het kruis waaraan Jezus is gekruisigd. Ja, ook dat is in deze kerk te vinden. Vandaar dat die trap zo prachtig is geworden met mozaïeken en kapellen erachter. Op de laatste tree, de elfde tree, ligt dat stukje hout in een kruisje, met een bordje een paar treden daarvoor: Vanaf hier knielen.

Dat deed ik natuurlijk, al was het voor de detailfoto met flits.

Dat God mij vergeve, maar dat zal best wel. Want Santiago, Rome, Jeruzalem en Veroli – dat zijn de heilige plaatsen, vertelde onze gastheer ons, en die hebben we nu allemaal gedaan. En knielen bij dat houten stukje geldt ook als aflaat. Gelijk een kaarsje aangestoken – althans, de aansteker deed het niet, dus moest ik elders vuur halen. Opgedragen aan jullie 🙏

Verder zochten we naar een museum, maar echt, niets is hier te vinden. Dus maar gewoon op een terras geëindigd en bier gedronken: Hetty Mexicaans, ik Weizen uit München. Daarna iets eten, maar op de sandwich zat tonijn, dus die heb ik aan Hetty gegeven. Zelf wat sla meegegeten van Hetty’s salade caprese. Hetty kreeg in plaats van sinaasappelsap bubbelwijn – want dat heet bijna hetzelfde in het Italiaans, bijna. Maar goed, het is goed gekomen. We moeten nog een beetje oefenen. En toen vergat ik ook nog mijn telefoon; gelukkig had de eigenaresse dat in de gaten en kwam ze naar buiten met mijn telefoon. Mamma mia, zei ik, om mijn Italiaans even te showen.

Geld opnemen bij een automaat ging niet best; de ASN had er geen zin in. Verder kwamen we niet zo snel iets tegen. Dus later maar eens zo’n nieuwe kaart proberen, in dit geval van Revolut uit Letland of Litouwen. Die reclame maakt dat je overal zonder wisselkoers geld kunt opnemen, en het is gratis bij beperkt gebruik. Ik had een bankpas ervoor genomen voor 7 euro, altijd handig. Ik ben blij met die bank, want ook pré-autorisaties (een soort reservering waarbij je geld na het vervallen van de annuleringstermijn afgeschreven wordt) doet hij goed, ook al is het een debetkaart. De ASN kaart zou dat ook moeten doen, maar doet het niet. De ASN vertelde mij dat dat toch echt aan de hotels of Booking lag 😂 Nee dus. Nou ja, ze zijn goed voor het milieu en investeren niet in bedrijven die dieren of mensen uitbuiten. Het is ze vergeven.

Hierna een hapje eten. Het beste pizza restaurant ooit was gesloten, gevraagd bij een bar naar een restaurant en gevonden. Sfeervol, alleen Italiaanse kaart, maar ze helpen je wel. Een voorgerecht, pasta, een hoofdgerecht,  geroosterde groenten, de bubbels krwgen we al bij binnenkomst, water en wijn, en natuurlijk Tiramisu met espresso (je kan hier echt geen cappuccino café latte krijgen 's avonds). 

En nu uitbuiken. Morgen ontbijt om half 8 (vroeger durfde we niet te vragen, ons gastheer en gastvrouw zijn op leeftijd) en het ontbijt is prima, wel met croissants en taart natuurlijk, en zwarte koffie met warme melk, yoghurtje ook nog. En dan de laatste twee 30 graden dagen trotseren, maar dat is echt veel minder dan 35/37 van de vorige wandeldagen. We houden ze kort, als we tenminste een slaapplaats kunnen vinden dan. Daarna worst het 29 graden en zelf een keer 26, en dan gaan we weer verlengen. Echt veel zin in. Cultuur en terrasjes nu weer even genoeg. 

Tot morgen