Schoenen scoren, Castelluccio dei - Ordona, 26 september 2026

Kapot en nieuw.

Gisteren hier lekker gegeten. Wel een grote zaal waar pas later wat volk kwam. 

En daar gingen we dan, na een heerlijk Italiaans ontbijt. De nodige taartjes, croissants en cappuccino achter de kiezen.

De 'baas' zou ons brengen. Een aardige man, en we communiceren nog even over wat waar precies met Google Translate Live: aan de ene kant kun je dan Nederlands lezen, aan de andere kant, gespiegeld, Italiaans. En je kunt luisteren. Ja, naar dat megacomplex met vele winkels langs de provinciale weg, en dan? Naar Ordona? Ja, als dat zou kunnen! Kunnen we daar de schoenen, als het lukt, wel inlopen. Allemaal prima. Wij in de rode elektrische Fiat 600 en hij scheuren over die wegen. Elektrisch vuur.

En na een halfuur staan we daar. Hij wacht. Een halfuur? Nou, mag het een uur zijn? Ook goed. Dan het complex in. Beetje de grootte van de Oosterhof! Alexandrium. Dus je kunt er wel zoeken, maar meerdere zaken. Na een kijkje in de ene werden we toch verwezen naar onze oorspronkelijk gekozen zaak. Timberlake zat er ook. Dus dat kon ook altijd nog. Bij deze zaak hadden ze heel veel sportschoenen. Dus maar gelijk naar het meisje dat de klanten hielp. OK, dus om te wandelen. Dat maakte het makkelijk. Er bleven maar een paar trailrunners over. Salomon was te krap, maar die Asics, Italiaanse maat 46 😃, paste wonderwel en ik liep er recht in, liep prima in de winkel. Dus snel terug naar onze hotelman, met een toiletstop tussendoor, en hij stond te wachten. Hij had een grote kist druiven gekocht, dus we konden gelijk aan de druiven. En toen weer scheuren over de slechte wegen naar ons stadje. Er bleef een alarm afgaan, dat was  mijn veligheidsriem, zonder de riem gaf de auto geen geluid. Dus zonder. Ach, zei hij, ditis Italië. En daar gingen we weer met 107 over de kleine weggetjes. 

En zo waren we voor 12 uur in Ordona.

Appen naar ons verblijf. Ja hoor, ze was er bijna, dus we konden al komen. Een leuk verblijf, nog niet helemaal af. Ze waren nog druk bezig. Bed opmaken, Hetty kon helpen. Het was het oude huis van oma, 96 geworden, en werd nu verhuurd. Er moest nog een keukentje in komen. Wasmachine met 15 minuten programma, altijd fijn. We zijn blij.

Daarna lekker even rustig bekomen van alles. Kopje koffie zetten, lekker wat toast met Goudse kaas en Philadelphia kaas eten. En stukje schrijven,  de route bekijken, de route op Hetty haar telefoon krijgen en twee adressen mailen met een slaapverzoek voor over een paar dagen. Muziekje op, heerlijk. Daarna de winkel zoeken en de twee restaurants bekijken waar we dadelijk gaan eten. 

Het is de Fabrica geworden. Lekker eens gewoon veggie hamburger met patat en te goede wijn voor dat alles, maar wel lekker! En veel Hot Chili Peppers over de boxen. 

We hebben het gered vandaag! Tot morgen.