Dag 8 – Orhangazi – Çakırlı

Dag 8 – Orhangazi – Çakırlı

"Be a lamp, or a lifeboat, or a ladder. Help someone’s soul heal. Walk out of your house like a shepherd."*  

— **Rumi 

Vanmorgen om half 8 ontbeten op het grote terras aan het plein. De hond die gisteren nog stond te wachten, is vertrokken. Er9 waren gisteren veel honden aan het bakkeleien, dus die is blijkbaar weggejaagd. Het ontbijt was heerlijk: de thee kwam van het theehuis, de rest was in de winkel gekocht. De inkopers hebben goed werk geleverd—veel yoghurt met rozijnen en noten, naast brood (wit en rogge), kaas, chocopasta en restjes van gisteren. Gelukkig hebben wij bekers, bordjes, lepels en messen bij ons, die later door de aardige eigenaren of werkers even worden omgespoeld.  

Sedat laat weten dat we iets verder moeten lopen omdat hij geen slaapplaats kon vinden in het beoogde dorp. Wel vier kilometer verderop. Nu zitten we in een leuk complexje met een zwembad met koud water, maar na mijn koude dompelbad in de hamam moet dit toch lukken. Dus: zwembroek aan en plonzen! Heerlijk na een hele dag wandelen in 27 graden.  

Het was een prachtige wandeling, met veel bloemen en ruimte, over goed begaanbare paden, zodat we deze keer echt om ons heen konden kijken. We hebben best een flinke afstand afgelegd en wat hoogte overwonnen, maar dankzij de vele theepauzes, de lunch en nog een stop voor thee en ijs leek het minder dan de 25 km op Hetty’s teller.  

En dan aankomen in ons complexje, waar een koud biertje wacht—een halve liter Tuborg, heerlijk! Het eerste biertje sinds het begin van de vakantie.  

De cameraploeg is tijdelijk in Ankara voor tentamens en komt over vijf dagen terug. Leuke jongelui, door Iris steevast *‘de kinderen’* genoemd. *“Waar zijn de kinderen?”*—een echt koosnaampje voor deze Gen Z’ers. Ik heb nog gevraagd of hun zwarte kledingstijl te vergelijken was met de gothicstijl in ons land. Voor het meisje was het een geloofsuiting, voor hem inderdaad een kledingstijl.  

Morgen weer verder. Veel liefs!